Suriname ook wel ‘the beating heart of the Amazon’ genoemd grenst aan Brazilië, Guyana en Frans Guyana, met als hoofdstad Paramaribo, ‘The wooden city’. De stad is gelegen aan de westoever van de Suriname rivier ongeveer 23 kilometer van zee. Paramaribo is een mix van moderne en koloniale architectuur. Door de schoonheid en historische waarde van de koloniale architectuur is Paramaribo in 2002 toegevoegd aan de UNESCO World Heritage list.

Feiten

• Aantal inwoners: 495.000.
• Oppervlakte: 165.000 km² waarvan ruim 80% bedekt is met ongerept tropisch regenwoud. 1.6 miljoen hectare is wettelijk beschermd gebied.
• Ligging  : 2-60 NB, 54-58 WL.
• Hoofdstad: Paramaribo (245.000 inwoners).
• Taal: Officiële taal is Nederlands. De meeste verstaan en spreken ook engels. Elke Etnische groep spreekt ook z’n eigen taal. Het meest gesproken is het Sranan Tongo, een lingua Franca door iedereen in Suriname gesproken.
• Etnische groepen: 35% Hindoestanen (India), 32% afro-Surinamers (creolen), 14%  javanen, 10% marrons (Boslandcreolen). De rest zijn de inheemsen (indianen), Chinezen, Libanezen, Brazilianen en Europeanen.
• Religie: 27% Hindoe, 25% Protestants. 23% Katholiek en 20% Moslim en 5% diverse andere religies.
• Districten: Suriname is verdeeld in 10 districten. Paramaribo, Wanica, Saramacca, Sipaliwini, Para, Coronie, Marowijne, Brokopondo, Commewijne en Nickerie.
• Tijdzone: 2 uur na Eastern Standard Time (EST) in USA en 3 uur vroeger dan Greenwich Mean Time (GMT) in europa. Met Nederland is het tijdsverschil 4 uur en tijdens zomertijd 5 uur.
• Klimaat: Gemiddelde temperatuur is tussen de 23-32 graden Celsius.
• Staatkundig onafhankelijk van Nederland geworden op 25 november 1975.
• Munteenheid: De officiële munteenheid is de Surinaamse Dollar.
• Caricom: Sinds 4 juli 1995 is Suriname lid van de Caricom.

Cultuur

Bevolkingsgroepen
Suriname zou een voorbeeld voor de wereld kunnen zijn wat betreft etnische en sociale integratie. Het feit dat een Moskee en een synagoge precies naast elkaar zijn gebouwd symboliseert het beeld van integratie en acceptatie.

De oorspronkelijke bewoners van Suriname, de inheemsen, werden lange tijd onderverdeeld in twee categorieën: de kust stammen; de Caraiben en de Arowakken en de binnenlandse stammen; de trio’s, Akurio’s en de Wajana’s. De inheemsen die de kustvlaktes bewoonden zijn meer aangepast aan het moderne leven daar ze meer contact hebben gehad met de moderne wereld. Toch hebben ze een deel van hun traditionele waarden kunnen behouden. De stammen die in het verre zuiden van Suriname wonen leven nog grotendeels volgens de traditionele leefwijze.

De boslandcreolen zijn directe afstammelingen van uit west-Africa gebrachte slaven, die van de plantages waren gevlucht voor een leven in vrijheid in de binnenlanden. Er zijn zes groepen of stammen: Aucaners (Ndjuka), Saramakaners, Paramakaners, Matawai, Boni (or Aluku) en Kwinti. Deze stammen hebben hun Afrikaanse cultuur weten te behouden. Je ziet de traditionele dorpen langs de rivier in de binnenlanden.

Hindoestanen zijn naar Suriname verscheept om als contractarbeiders te werken op de plantages na de afschaffing van de slavernij.

Javanen zijn om dezelfde reden naar Suriname vervoerd maar later dan de Hindoestanen. Voor de Nederlanders bleek het uiteindelijk goedkoper om Javanen te halen omdat deze uit hun eigen kolonie kwamen (Indonesië was een kolonie van Nederland) Tot 1938 zijn er nog mensen vanuit Indonesië naar Suriname verscheept.

De andere bevolkingsgroepen zijn Creolen, Libanezen, Chinezen, Boeroes, Brazilianen en overige Europeanen.